Hiç unutmadığım bir anımı anlatarak başlayayım. Hiç deniz görmemiştim 12 Eylül de Çanakkale’de iken seyyar satışa  çıktığımızda pek paramız olmadığından arabalarda yatıyorduk. Sabahtan camlara şak şak diye gürültülü bir sesle uyandık. Uyandıkta ne görelim bir manga asker bizi arabadan çıkardılar. Bize 12 Eylül askeri darbesi olduğunu söylediler. Ve bizim burada durmamamızı ya evlerimize ya da otele yerleşmemizi söylediler. Orada yerimiz olmadığı için gideceğimiz tek kapı otel  olacağını düşündük.Her yer kapalıydı. Karnımız çok açtı.Bakkallar kapalıydı. Lokantalar kapalıydı. Ne yapacağımız bilmiyorduk. O esnada halimizi gören bir yaşlı bayan bize acımış ve askerlere bize yiyecek bir şeyler getirdi. Daha sonra otele yerleştik. Bu anımı hiç unutamıyorum.

Hayatımda hiç vapura binmemiştim. Bir gün Eceabat’a kilim satmaya gittik. Abim araba ile sokakları dolaşıyordu. Ben isse küçük olduğum için kilimleri omzuma atıp sokak sokak dolaşıyordum. Abim bana işin biterse karşıdaki yarım adaya çık gel dedi. Bende kilimlerimi sattım. Ağabeyime ulaşmaya çalıştım, meğerse abim vapurla karşıya geçmiş bende bilmediğim için sordum meğerse vapurla geçiliyormuş. Ve hayatımda ilk defa vapura binip ağabeyimin yanına gittim

İbrahim Tanisa http://www.tanisa.com.tr/